TOURHELDEN: Eddy Merckx


Als we een titel van 'Grootste wielrenner aller tijden' zouden uitdelen, dan komt die ongetwijfeld terecht bij de Belgische vijfvoudige Tourwinnaar Eddy Merckx. Hij was een formidabele atleet, die in geen onderdeel van de wielersport gespecialiseerd was, maar elke specialist op zijn eigen terrein klopte. De sterkste klimmers loste hij in de cols, de snelste sprinters verschalkte hij in een massasprint. Tot aan het einde van zijn loopbaan had Merckx het karakter van een beginneling.

Hij wilde altijd winnen en kreeg daarom al snel de bijnaam 'de kannibaal'. De op 17 juni 1945 geboren kampioen toonde al bij de jongeren snel zijn ongelooflijke klasse. Als nieuweling werd hij al kampioen van België om vervolgens in 1964 in Sallanches wereldkampioen bij de amateurs te worden. De krachtig gebouwde atleet Merckx (1 meter 83 groot en 78 kilo zwaar) debuteerde in 1965 bij de profs. Hij wist zich snel op de voorgrond te dringen en won in 1966 zijn eerste klassieker. Dat was Milaan-San Remo, een wedstrijd, die hij in totaal maar liefst zeven keer wist te winnen. 'Superman' Merckx schreef maar liefst drieëndertig klassiekers, drie wereldkampioenschappen en één Belgisch kampioenschap op zijn erelijst. Ook als ronderenner was Merckx van buitengewone klasse.

In 1968 won hij voor het eerst de Ronde van Italië, een prestatie, die hij nog viermaal zou herhalen. Ook in de Tour de France was Merckx niet te stuiten. Al bij zijn eerste deelname in 1969 verpletterde hij alle concurrenten. Viermaal op rij won Merckx de Tour, waarbij hij op alle terreinen domineerde. Hoewel Merckx een begenadigd tijdrijder was, liet hij het niet op een rit tegen het uurwerk aankomen. Ook in de cols en in de vlakke ritten streed hij in de frontlinies. Zo won hij in 1969 alle voorkomende klassementen in de Tour. Driemaal slaagde hij erin om de dubbelslag Giro-Tour binnen te halen. In 1974 lukte hem trouwens nog een unieke prestatie. In dat jaar won hij naast Giro en Tour ook nog het wereldkampioenschap.

Een nog nimmer vertoonde trilogie. In 1972 zette Eddy Merckx aan het einde van een fenomenaal wegseizoen de kroon op zijn loopbaan door in Mexico een formidabel werelduurrecord te vestigen. Pas elf jaar later slaagde de Italiaan Moser erin om met behulp van de sterk geëvolueerde wetenschap het record te verbeteren. In 1978 zette Merckx een streep onder zijn imposante loopbaan. Eén seizoen was hij ploegleider, maar dat lag hem niet. Hij introduceerde daarom met succes de Eddy Merckx racefietsen, die in zijn eigen fabriek gemaakt worden. Hij staat dus nog steeds met beide benen in de wielerbeweging.

Technische fiche

Geboortedatum:
17 juni 1945

Nationaliteit:
Belg

Ploegen:
Solo-Superia
Peugeot-BP
Faema
Molteni
Fiat France
C&A

Mooiste prestaties:
5x eindoverwinning Ronde van Frankrijk (1969-72, 1974), en 96 dagen de gele trui
5x eindoverwinning Ronde van Italië (1968, 1970, 1972-74)
1x eindoverwinning Ronde van Spanje (1973)
3x Wereldkampioenschap wielrennen (1967, 1971, 1974)
7x Milaan-San Remo (1966-67, 1969, 1971-72, 1975-76)
2x Ronde van Vlaanderen (1969, 1975)
3x Parijs-Roubaix (1968, 1970, 1973)
5x Luik-Bastenaken-Luik (1969, 1971-73, 1975)
2x Ronde van Lombardije (1971-72)
2x Omloop Het Volk (1971, 1973)
3x Gent-Wevelgem (1967, 1970, 1973)
3x Waalse Pijl (1967, 1970, 1972)
2x Amstel Gold Race (1973, 1975)
7 keer eindwinnaar van de Super Prestige (1969-75)
17 overwinningen in zesdaagsen.
...

Opmerkelijk:
Hij won nooit Parijs-Tours. Dit bracht Noël Vantyghem, die wel een keer Parijs-Tours won, tot de uitspraak: Samen met Eddy Merckx won ik alle klassiekers die er te winnen waren. Ik Parijs-Tours en hij al de rest. Of dit correct is, hangt overigens af van de exacte definitie van wielerklassieker: Ook Bordeaux-Parijs wordt daar soms onder gerekend, en is nooit door Merckx (noch door Vantyghem) gewonnen.